Co one nosiły: Rodzinne grono 1863

di131971

(źródło fotografii: MNW)

W kwietniu 1861 roku wyszedł pierwszy numer czasopisma kobiecego „Kółko domowe”, na pierwszej stronie zamieścił wiersz Deotymy (Jadwigi Łuszczewskiej, wówczas 27-letniej, tak, tej od „Panienki z okienka ” i „Historii żółtej ciżemki”, na blogu niebawem będzie jeszcze o niej mowa) pod tym samym tytułem.

Kółko domowe

(…)

Kotek się bawi z kłębkiem babuni,
Rwie nitkę pewny, że w łaskach u niéj.
Ojciec rozwinął kartę dziennika,
Matka i córki z głębi koszyka,
Mlécznéj wstążeczki wyjęły zwoje,
Aby nią krucze oszywać stroje.
Błogo—tak błogo w tém żywém kole,
Jak w pęku fiołków, jednak przy stole,
Dla czegóż miejsce puste zostało ?
Najmłodsza z córek, czasem nieśmiało,
Ku drzwiom spogląda z różową trwogą…
Czy jeszcze kółko czeka na kogo?

(…)

(Czy zwróciliście uwagę na aluzję do żałoby narodowej? Obszywanie białą wstążką czarnych sukni!)

Nie jest to może poezja najwyższych lotów, ale ładnie współgra z niby-to domową scenką uchwyconą przez fotografa w Warszawie w 1863 roku. Przechodząc do konkretów – to jest do sukni. Pani po lewej jest widocznie starsza od pozostałych, co podkreśla ubiorem. Nosi czepek – co było zdaje się konserwatywnym nawykiem starszych pań. Dla porównania, ciotka malarza Rodakowskiego (namalowana 1863), chyba także w rannym czepku:

mp269

(Źródło)

Czepki takie miały kształt budki, były bogato zdobione białą koronką i w swej „babciowej”, zachowawczej formie niewiele zmieniły się od początku XIX wieku. Podobny rekonstruowałam tutaj.

Dalej: dwie dziewczynki, identycznie ubrane, może siostry? Suknie naszywane wstążką (zapewne własnoręcznie) w motyw grecki. Mają na sobie niby-militarne żakiety, tzw. „żuawów” oraz ozdobne paski-gorsety, czyli „pasy żuawów” (swiss waist). Jakkolwiek wzięty z garderoby dorosłych kobiet, ten zestaw oraz oba elementy osobno można było spotkać w ubiorach bardzo małych dzieci obu płci (mali chłopcy do ok. 4 r. ż. także nosili sukienki). Balowa wersja pasa (zakładanego na wierzch sukni): MET. Dziecko w żakieciku żuawa tutaj. Dwie dziewczynki z lalką, jedna z nich z czarnym „pasem żuawa”: klik.

Czarna suknia w środku jako jedyna (poza ubiorem starszej pani) może być określona jako pełna żałoba (jeśli rzeczywiście jest czarna, co ciężko ocenić). O tym, dlaczego tak jest, mimo że mamy rok 1863, więc teoretycznie jeszcze czasy żałoby narodowej, może kiedy indziej.

Ostatnia sylwetka: pani po prawej. Suknia z tkaniny w prążki, ubrana u dołu pasami ze wstążki i panelami. Interesujący jest krój góry. Jest to tzw. „pagoda”. Co ciekawe, pas frędzli na wysokości ramienia może kryć mocowanie odczepianego rękawa. Dzięki temu suknia po odjęciu rękawów zamienia się w wieczorową. A oto podobne doczepiane rękawy:

civilnvtanembroidgownslev

(źródło obrazka)

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s